Galeria zdjęć z naszej jesiennej wycieczki na Czerwone Wierchy. Całą relację przeczytasz klikając poniżej:

Czytaj

 

Ruszamy na Czerwone Wierchy. Jest jeszcze chłodno ale idzie się przyjemnie.
Na pierwsze widoki nie musieliśmy długo czekać. Dolina Małej Łąki prezentuje się nam w pełnej krasie.
Po chwili skręcamy na czarny szlak. Nikt chyba nie powie, że poranki w górach nie mają uroku.
Im wyżej się znajdujemy, tym więcej okazji do podziwiania rozległych panoram. W dolinach jeszcze mgły chociaż Słońce już coraz wyżej.
Wreszcie wkraczamy na szlak czerwony prowadzący nas tuż obok masywu Giewontu. Kilka przeszkód na trasie urozmaica wędrówkę.
W stronę przełęczy zmierzamy spokojnym tempem. Ja jednak nie mogę się już doczekać tego co tam zobaczymy.
Piękna pogoda sprawiła, że szlak powoli wypełnia się turystami.
Pozbyliśmy się już kurtek chociaż wieje coraz mocniej. Na pogodę jednak nikt nie narzeka.
Wyżej i wyżej w stronę przełęczy. Spory kawałek drogi już za nami.
Świetnie widać odległe szczyty. Na zdjęciu Babia Góra.
Na Kopie Kondrackiej wreszcie mamy możliwość zajrzenia na słowacką stronę. Jest co podziwiać.
Tatry Wysokie w jesiennej odsłonie. Po lewej stronie kadru Świnica, która z tej perspektywy wydaje się być najwyższa.
Po krótkiej przerwie ruszamy w stronę Małołączniaka.
Przyjemnie odpoczywa się w takich okolicznościach przyrody i przy takich widokach.
Pełni ciekawości ruszamy dalej. Przed nami jeszcze Krzesanica i Ciemniak.
Tylko mocny wiatr przypomina o tym, że jesteśmy wysoko w górach. Lepszej pogody nie mogliśmy sobie wymarzyć.
Uważni dostrzegą na zdjęciu Świnicę, Kasprowy Wierch ale także Kościelec, który schował się nieco pod masywem Granatów..
Kopczyki z kamieni na szczycie Krzesanicy
Na szlaku spotykamy sporo turystów. W tle pozostała część Tatr Zachodnich.
Imponująca ściana Krzesanicy widziana z okolic Ciemniaka.
Lasy w dolinach w odcieniach zieleni ale im wyżej tym więcej czerwonego
Postrrzępiona grań prowadząca od Ciemniaka w stronę Głazistej Turni.
Pora wracać. Do pokonania mamy ponownie tę samą trasę ale wcale nie będziemy z tego powodu narzekać.
Chwila wytchnienia w drodze powrotnej. Niestety przed nami jeszcze kawał drogi więc chwila ta nie może trwać wiecznie.
Po lewej stronie kadru narodowa góra Słowaków - Krywań.
Ponownie na Kopie Kondrackiej. Jeszcze tylko krótka przerwa, kilka zdjęć i schodzimy niżej w stronę Przełęczy Kondrackiej.
Pomysł z wejściem na Giewont porzucamy dość szybko. Na tym szczycie chyba zawsze jest tłoczno.
Na niebie pojawiają się już pierwsze chmury ale to nie zmienia faktu, że nadal jest pięknie. Widok w stronę Doliny Małęj Łąki.
Po pokonaniu ponownie tej samej drogi zbliżamy się do końca naszej wycieczi. Znów dominuje zieleń ale w naszych głowach zostanie obraz jesiennych Czerwonych Wierchów.
×